Bağlı bir qapı ilə üzləşəndə çoxumuz eyni şeyi edirik: bir-iki dəfə cəhd edir, alınmayanda “olmadı” deyib geri dönürük. O qapı yaddaşımıza “bağlı” kimi həkk olunur və bir daha da o...

Hər gün onlarla qərar veririk: hansı xəbərə inanaq, hansı rəqəmə güvənək, hansı təklifi qəbul edək. Məlumat üzərimizə yağır, vaxt azdır və çox vaxt düşünməyə macal tapmadan “bilirəm” deyirik...

Təsəvvür et: iclasda kimsə sənin təklifini axıra qədər dinləmədən sözünü kəsir. İçində qəfil bir qıcıq qalxır və sən özündən asılı olmadan kəskin bir cavab qaytarırsan. Axşam evə qayıdanda hələ də həmin cavabı...